My Thoughts Keyboarded

"God gives us each day, each fresh morning into our hands as a gift to see what we do with it" This is the poster that welcomes me in the clinic of my family doctor, I have grown up seeing this and Its still there. For those of us who are too busy to realise that , God made special days like today. This day is gift to us! One more day of fun One more day to change lives of our near and dear ones for betterment. One more day to create difference in others life. One more day to shower love on everyone around us. One more day to laugh and realise life is all about enjoying. One more day to realise our true potential. One more day to reaffirm our values. On this special day, lets remember the transformation we had in the last four years. What we are today is gist / product of all those years. And where we will be in next leap day depends on what we affirm today. This requires patience and perseverance. You see the world waits 4 years for a day :) No matter where you are living, w...

It’s been a long time! since I blogged . Someone sent a comment which made me realize how long it has been since I blogged and also realized that someone is still reading my blogs :) (Mathavanga solradhyukku munnadi namalaavey thittikaradhu nalladhu ellai :P ) I have started writing journal and stopped writing blogs :) ( ana adhuvum orupadiya ezhutharadhu ellai). Here is one of the articles from it ( build up ellam korachaley ellai) 5 Lessons I learnt from Cinderella story Never forget the Cinderella story. I would love to read it or watch the film again and again. If you haven’t seen the movie - " A Cinderella Story" , I highly recommend you to watch it. HilaryDuff & Chad has done a good job , the movie is simply Cinderella story told in new way. If you believe in dreams u would love it. I love the whole idea for the essence of it. 1. People say or do things to you which might make you feel low about yourself . The challenge is to prove they are wrong , the bigger chal...

We all need to be the beach dog! No no I am not scolding you. I learnt a wonderful message from the dog in the beach. And the fact that I have not wrote a blog in months reminded me to jot down it here :) It was last day of last year Ganesh (my friend) and I decided to watch sunrise on the marina beach. I do this once in a while as a ritual to connect myself to the nature. It was very cold dark (at six am) , we parked the vehicle and jogged for few mins in the sands. Jogging at six in the morning , mmm too much for a guy like me, come on I am 27 and I need to sit at comfortable chair and watch tv and not jogging :) As we slogged and sat at the edge of the sand, chill breeze waved gently on our face. Wow I am totally into breeze now a days. Sun seemed to take some time, kind of last minute sleep before it rose. Well coming to the point, there came a dog which seemed to be healthy , so I am assuming its getting good food. Weird enough it came and sat next to us feeling very comfortable a...

அவளை பற்றி நினைத்தால் கவிதை தான் வருகிறது கவிதையை பற்றி நினைத்தால் வேறு என்ன வரும்? சீக்கிரம் முடிந்ததிலும் நெஞ்சில் நிறைந்ததிலும் அவளும் ஹைக்கூ கவிதையும் ஒன்றுதான்!

இத எழுதலாமா வேண்டாமான்னு ரொம்ப யோசிச்சேன் , இதை எழுதற அளவுக்கு என்ன சாதிச்சேன்னு மனசு கேக்குது , நிறைய தப்பு கூட இருக்கும்னு நினைக்கிறேன் . மனசில நனச்சத அப்படியே எழுதனும் .. அதுக்காகத்தான் இந்த பதிவு. கிட்டதட்ட 4 வருஷத்துக்கும் முன்னாடி, முதல் முறை பார்வை இல்லாதவங்களுக்காக படிக்க போனது இன்னமும் நல்லா ஞாபகம் இருக்கு. ராஜேந்திரன் என்கிற இசை கல்லுரி மாணவனுக்கு படிச்சேன். ரொம்ப நல்ல படிக்கறீங்க , உங்கள மாதிரி வேகமா , தங்கு தடை இல்லாம படிக்கறவங்க நிறைய பேர் இல்லைன்னு சொன்னான். என்னமோ அதுவே அடுத்தடுத்த வாரம் போகறதுக்கு ஊக்கமா இருந்தது. ஒவ்வோரு வாரமும் வெவ்வேறு மாணவர்கள். நானும் செய்தி வாசிப்பவர் மாதிரி கஷ்டபட்டு, ஏற்ற இறக்கதோட படிக்க, அவங்க மத்தியிலே பேசப்படற அளவுக்கு வந்துட்டேன். வாரம் ஒரு முறை போகறத பெருமையா நெனச்சுகிட்டேன். என்னமோ நான் ரொம்ப பெரிய சமூக சேவை செய்யறா மாதிரி எல்லர் கிட்டேயும் சொன்னேன். இப்படி இருந்த நான் ஒரு முறை கோடம்பாக்கத்துல இருக்கிற ஹாஸ்டலுக்கு போனேன். அது ஒரு governement free hostel for sc/bc students. பார்வை இல்லாத 20 பேர் அங்கே இருக்காங்க. அவங்களுக்காக ஒதுக்க பட்ட ro...

ஓரே.. ஒரு முறை என்னைக் கூப்பிடு, என் பெயராவது உன் உதடுகளை.. ஓரே.. ஒரு முறை என்னைப் பார், விழிகளின் வழியே உன்னுள் ஒரு நொடி நான். நிலவில் வசிப்பது சாத்தியமாம் உன்னில் நான்? நிலவினால் தான் அலைகள் உருவாகின்றன என் நெஞ்சிலும் கூட. எண்ணிக் கொண்டு இருக்கிறேன்... இப்பொழுது என்ன செய்கிறாய் என எப்பொழுதும். எப்பொழுதாவது என்னை எண்ணுவாய் என இப்பொழுதும். மின்னலைப் பார்த்ததில், கண் மட்டுமல்ல இதயமும் போனது. மின்னலுக்காக வானம் திறந்துதான் இருக்கிறது என் இதயமும்.

மேகங்கள் மல்லு கட்ட, சாலையெல்லாம் கறுப்பு பூக்கள் பூக்க, காற்றும் மரங்களும் சண்டையிட, தண்ணீர் கோலமிட, சில இதயங்கள் ஈரமாக, இதோ இன்னுமொரு மழைக்காலம்!